• Ben van der Putten heeft een fuchsia naar zijn kleindochter vernoemd.

    Willem Brand

Haarlemmer wint prijs met naar kleindochter vernoemde fuchsia

HAARLEM Al jaren kweekt Ben van der Putten (86) fuchsia’s. Van zeven soorten heeft hij een licentie, het alleenrecht om te kweken. Voor de ‘Ivana van Amsterdam’, de naam van zijn kleindochter, kreeg hij een onderscheiding van verdienste van de Royal Garden Society. Volgens eigen zeggen is hij de enige Nederlander die die onderscheiding heeft ontvangen in deze categorie.

Willem Brand

Trots laat Ben foto’s van de door hem gekweekte fuchsia zien. Maar hoe die nou in Engeland terecht is gekomen, weet hij niet. ,,Kwekerij Hendriks uit ’s Gravenzande wilde hem eerst niet kweken. Men vond hem te breed. Nou vragen ze of ik alsjeblieft wat stekken wil komen brengen. Die gaan dan naar Kenia en dan komen ze in duizenden terug".

Kruisen en kweken is zijn leven. Op zijn vijfde kreeg hij van zijn moeder een vierkante meter tuin in de Bastiaansstraat. De erwten en bruine bonen kregen geen kans om te groeien omdat Ben ze er steeds uittrok! Vanaf zijn vijftiende had hij een NZH-tuin van 380 vierkante meter aan de Leidsevaart. Hij kweekte er groenten. Toen hij op zijn 22e bij een kennis de Swingtime-fuchsia zag, sloeg de vlam over.

Natuurlijk kent hij ‘Een stekkie van de fuchsia’ uit ‘Ja zuster, Nee zuster’. Op de vensterbank staat een twintigtal Bella soorten die hij voor Hendriks gaat kruisen. Ben zegt dat hij sommigen ook stiekem met de zijne gaat kruisen, bijvoorbeeld met de Mitchel van der Putten. De fuchsia’s krijgen stuk voor stuk namen van kinderen en kleinkinderen. Er is ook een ‘Hennie van der Putten’, vernoemd naar zijn overleden vrouw.

Makkelie, toen nog op de Oude Schipholweg, hielp hij met vier fuchsiatentoonstellingen. Ben wordt soms gevraagd of hij een geheim heeft. Hij zegt het niet zelf, maar het is zijn toewijding en ervaring. En geen goedkope, maar goede mest gebruiken! De verslaggever krijgt een wilde fuchsia mee. Ben laat nog even zien hoe je een plantje moet verpotten. Stokje erin ter versteviging. ,,En pas de tuin in na IJsheiligen", zegt hij bij het afscheid.