• Eigen Foto

Lampe belicht leeftijd

Goede kunst is voor alle leeftijden. Zo, die staat. Maar is het ook waar? Kan een kind van 6 geboeid zijn door stevig teksttoneel? Ik denk dat er wel grenzen aan zitten, maar de gelauwerde jeugdtheatermaakster Liesbeth Coltof heeft mij altijd geleerd: kinderen begrijpen veel meer dan je denkt. Dat klopt, al kan het zeer verschillend uitpakken. Ik ging ooit lang geleden met mijn twee jonge zoons naar een voorstelling van Liesbeth, Stormgek, over een meisje dat weigert te lopen omdat haar ouders in scheiding liggen. Zanger Maarten van Roozendaal (we missen hem nog iedere dag!) speelde de hond die haar troost met stoïcijnse wijsheden en hartverscheurend gezang. Geen makkelijke materie en zeer kunstzinnig vormgegeven met die troostende hond. Liesbeth zag ons na afloop zitten en vroeg aan mijn zoons hoe ze het hadden gevonden. Niet wetend wie hij voor zich had zei mijn oudste zoon tot mijn grote gêne maar volstrekt eerlijk: “Saaaai! Na vijf minuten wist je dat die ouders uit elkaar zouden gaan en daar doen ze dan nog een uur over om het te vertellen.” Pijnlijk eerlijk en to the point. Maar mijn jongste zoon zei daarop: “Ja maar dat vertellen was toch heel mooi, met al die liedjes van die hond.” Prachtig kunstgesprek toch, tussen een 12- en een 14-jarige? Maar goed, zoals gezegd: er zijn wel grenzen, dus we hanteren wel leeftijdsaanduidingen voor jeugdvoorstellingen, zodat de juiste doelgroep in de juiste voorstelling zit. Omgekeerd kijk ik als volwassene eigenlijk altijd met plezier naar iedere goed gemaakt jeugdvoorstelling. Er zit geen bovengrens aan die leeftijdsaanduidingen. Dat u het maar weet opa’s en oma’s, u kunt gewoon met uw kleinkinderen mee. Bijvoorbeeld die kleinkinderen van 6+ op zaterdag 20 april in de Stadsschouwburg naar een voorstelling van Introdans met muziek van Spinvis. Daar wil je als volwassene toch gewoon bij zijn!

Jaap Lampe schrijft in deze wekelijkse column over culturele activiteiten. Reageren kan via www.twitter.com/JaapLampe.