• Archief

De luxe

Hoe harder de zon schijnt in februari en april, hoe meer we ons zorgen maken over het klimaat, hoe duidelijker het wordt dat we terug moeten in luxe. We zijn natuurlijk ontzettend verwend in Nederland. Jarenlang groeide onze welvaart en was de sky letterlijk de limit. En nu moeten we ineens consuminderen. Minder vliegen, minder skiën, minder vlees, minder kaas, minder verre vakanties, minder benzineauto rijden, enzovoort. Let goed op wat ik schrijf: minder… dat wil zeggen, niet helemaal stoppen, maar waarom zou je ieder jaar op wintersport moeten gaan, of iedere dag 350 gram vlees willen eten, of ieder jaar twee keer naar een ver land vliegen. Dat is, naar mijn mening, allemaal overbodige luxe. We kunnen echt zonder, maar zoals gezegd, consuminderen is niet makkelijk. Sinds een week probeer ik korter te douchen en tijdens het scheren de kraan uit te zetten. Ik probeer het, want het zijn onverbeterlijke gewoontes, die niet zo maar uit te roeien zijn. Ik doe mijn best. Hoe is dat als ik straks na 1 november geen directeur meer ben van de Stadsschouwburg en de Philharmonie? Stap ik dan puur uit gewoonte drie keer per week op de fiets voor een voorstelling of concert? Sta ik dan ineens 's avonds met een verkeerde sleutel aan de poort van het theater te rommelen? Dat zal niet meevallen om die luxe - minstens drie voorstellingen of concerten per week - te gaan missen, ja soms zelfs twee voorstellingen op een avond. Zo ook op zaterdag 10 mei, dan verdeel ik in de Philharmonie mijn aandacht tussen het swingende strijkensemble Fuse (bekend van Podium Witteman) in de Kleine zaal en het briljante Nederlands Kamerorkest met een prachtig Piazolla programma samen met accordeonist Vincent van Amsterdam in de Grote Zaal. Pure, pure luxe mijnheer Lampe, probeer daar maar eens van af te kicken.


Jaap Lampe schrijft in deze wekelijkse column over culturele activiteiten. Reageren kan via www.twitter.com/JaapLampe.