• Actrice Jose Kuijpers als politica Ida de Boer.

    Ben van Duin

Theaterstuk in stadhuis roept op tot politiek debat

HAARLEM Het publiek voor het theaterstuk ‘Niemand wacht op je’ geschreven door Lot Vekemans van Matzer Theaterproducties verzamelde zich op woensdag 7 maart in de lobby van De Toneelschuur om daarna gezamenlijk naar het stadhuis toe te lopen, want het theaterstuk speelt zich af in de Raadzaal, het hart van de politieke arena. In aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen op 21 maart wil Matzer het publiek inspireren om na te denken over de eigen rol in de samenleving en het gesprek op gang brengen tussen burgers en politici. Burgemeester Jos Wienen en enkele politici bevonden zich onder het publiek.

Sutiah van Netten

Het theaterstuk ‘Niemand wacht op je’ bestaat uit drie monologen, waarin actrice José Kuijpers in de huid kruipt van drie vrouwen die niet meer langer wachten, maar doen. In de eerste monoloog komt de 85-jarige Jantje Akkermans aan het woord. De voormalige schooljuf vertelt dat ze zich ergert aan de rommel op straat, daarom verzamelt ze in haar buurt zwerfafval. De plastic zakken vol zwerfafval gooit ze in een container bij de supermarkt. Akkermans vertelt dat ze van de bibliotheek een boekje heeft geleend met de titel ‘Niemand wacht op je’. Door het boekje komt ze op het idee van: ,,Niet wijzen, zelf doen. Mijn ergernis, mijn zaak. Uw ergernis, is uw zaak. Er zijn drie soorten zaken. Jouw zaken, de zaken van een ander en de zaken van God. Alleen aan jouw zaken kan je zelf wat doen.”

In de tweede monoloog speelt Kuijpers de rol van politica Ida de Boer die zich erg verantwoordelijk voelt voor de verkiezingsnederlaag van haar partij. Ze besluit om per direct af te treden. Tijdens haar laatste toespraak kondigt ze haar vertrek aan en legt een persoonlijke verantwoording af over haar beweegreden en onzekerheden gedurende haar dertigjarige politieke loopbaan. Van haar man krijgt de politica het boekje ‘Niemand wacht op je’ cadeau. In het boekje staat een citaat van Theodore Roosenvelt. ,,Het gaat niet om de criticus die aan de zijlijn staat te roepen. Het gaat om degene in de arena die werkelijk iets doet en fouten durft te maken in een poging iets te bereiken.”

De politica reageert hierop: ,,Niemand wacht op je. Als je zelf de ring niet instapt. Dan zal iemand anders je plek innemen. En sta jezelf aan de zijlijn te roepen wat er beter moet.”

In de laatste monoloog is Kuijpers zichzelf als de actrice José Kuijpers. Op het projectscherm dat het decor vormt verschijnen tientallen foto’s van willekeurige mensen op straat die in een tweede foto hun ogen sluiten. De actrice komt ook het gele boekje tegen met de titel ‘Niemand wacht op je’. ,,Toen ik die titel las, wist ik niet of het nu troostend of beangstigend, of het bemoedigend was bedoeld of bestraffend”, vertelt de actrice. Ze vraagt zichzelf van alles af. Wat is haar rol in de wereld? Wat ze kan doen om het verschil te maken? Al die vragen maken haar moe. Aan het einde van de monoloog vraagt de actrice aan het publiek om samen even de ogen dicht te doen. Als het publiek de ogen weer opent, is het theaterstuk afgelopen.

Na de voorstelling was er ruimte voor een nagesprek naar aanleiding van het theaterstuk, waarin het publiek in gesprek kon gaan met de aanwezige politici. Met als doel om het gesprek tussen burgers en politici in real life op gang te brengen.