• Willem Brand
  • Willem Brand

Carnaval op antroposofische wijze gevierd

HAARLEM Zonder grime en maskers, maar wel prachtig verkleed, komen de kinderen van de Vrije School vrijdag 9 februari naar school. Directeur Maarten Roest-Crollius ontvangt ouders en kinderen op z'n Zuid-Amerikaans. De grote sombrero kocht hij in Paragay. Het moge duidelijk zijn, het is carnaval.

,,Mooi mooi", roept Djurra van groep acht naar Maarten. ,,Meester Maarten, kunt u zo wel door de deur?" vraagt een jongen ad rem. Carnaval wordt net als het Maria Lichtfeest, Advent, Sint Maarten et cetera op zijn antroposofisch gevierd: er zit een idee achter. Van Roest: ,,Februari is een negatieve maand, het is koud en somber. Mensen snakken naar lente. Tijdens carnaval werpen we die ballast even van ons af en maken we plezier. Voor de kinderen is het fijn om een dag per jaar op de tafel te kunnen staan".

Het is een mooi ritueel: de kleuters die hand in hand door de gang lopen en met z'n allen het lied 'De rommelpotterij' zingen om de boze geesten te verdrijven. Extra geluid wordt gemaakt met van wc-rollen gemaakte tambourijnen. Djoro Loupatty bekijkt het tafereel met vaderlijke blik. Hij vertelt dat zoon Isaac (6) als Freek Vonk is verkleed en dochter Sarah (8) als Poes Pluis, geïnspireerd op de nieuwe poes met die naam. Meester Maarten: ,,Het is een dag waarop de kinderen even niet zichzelf hoeven te zijn".

In de gymzaal vieren de oudere kinderen gezamenlijk carnaval. Juf Margo Kersten, geboren in Broek-Sittard (Limburg), neemt het voortouw. Meester Maarten mag het bal openen door serpentine door te knippen. Daarna geeft elke klas een optreden. Ze zingen allemaal een ingestudeerd lied met bijpassend bewegingen. 'De Koning van Siam' komt voorbij, en ook 'Mijn tante in Marokko', maar dan in het Engels. Maarten: ,,We zingen veel liederen, dat is goed voor de hersenontwikkeling". De kinderen zijn prachtig verkleed als indiaan, cowboy, boef, Harry Potter, prinses, rugbyer en met het oog op de Olympische Spelen zelfs als gouden medaillewinnaar. En dan te bedenken dat de school carnaval vijfentwintig jaar geleden wilde afschappen. Het was juf Margo die dat met haar klas tegenhield. Margo: ,,We maakten een spandoek. Daarop stond: Geen gedonder, we kunnen niet zonder". Juf Martina vindt het carnaval het minst ingebedde feest, maar dat maakt het misschien wel het meest spontaan.